Fréttir frá árinu 2008
09. Desember
Ekki er nú heilsan alltaf að passa upp á mann eins og við erum búin að fá að reyna núna síðustu daga og er þetta nú ýmist í ökla eða eyra. Reyndar er einhver pest á sveimi hér á höfuðborgarsvæðinu og manni skilst á öðrum sem maður hittir að það sé bara heill hellingur af fólki sem liggji bara í veikindum og að þetta taki jafnvel nokkra daga og séu ekki fýsileg veikindi.
Eftir aðgerðina sem ég fór í á mánudaginn fyrir viku náði ég mér í einhverskonar pestarógeð með miklum hita, beinverkjum og kvefi, sem ég er enn að berjast við.
Gaman að fá svoleiðis þegar maður er að jafna sig eftir aðgerð á nefi og ekkert hægt að snýta sér.
Á Fimmtudaginn kom svo Björn Elvar greyið fárveikur heim úr skólanum, búinn að næla sér í þessa ógeðis pest, og var að berjast við hana fram á mánudag. Á mánudaginn var svo hringt frá leikskólanum og þá var Stefanía Dúfa búin að næla sér í pestina svo úr varð að ég lauk vinnudeginum eylítið fyrr en vanalega og sótti Stefaníu á leikskólann og við brunuðum heim. Þegar heim var komið og börnin búin að horfa á teiknimyndir og snæða kvöldmat, ekki að lystin hafi verið mjög mikil vegna slens, var börnunum komið í ró.
Ég sat svo við tölvuna og vann aukavinnuna mína sem og að ég kíkti á nokkrar síður á netinu. Össi aftur á móti kíkti inn á Facebook.com þar sem hann var að búa sér til síðu og var þar nánast allt kveldið. Talandi um Fésbók, það eru ótrúlegasta fólk sem maður finnur þar. Ég er búin að finna gamla vini frá því árum áður sem ég hef ekki heyrt né séð í mörg ár, einnig fann ég nokkrar af vinkonum mömmu og eitthvað af vinum pabba. Bara sniðug síða að mjög mörgu leiti, mæli með henni það er aldrei að vita nema þið rekist á horfna vini sem þið viljið taka upp þráðinn með.
Í dag var Össi heima með Stefaníu vegna hennar veikinda. Hún vaknaði árla morguns og sendi frá sér eina gusu og hélt svo bara áfram að sofa þar til ég og Björn fórum á fætur og héldu til okkar starfa. Hún sofnaði svo fljótlega eftir að við vorum farin og svaf lungan úr deginum og vona ég bara að það hafi hjálpað henni.
Þegar ég var búin að vinna sótti ég Björn og kom hann með mér til doktorsins, þar sem ég var að fara láta taka síðustu saumana úr eftir aðgerðina. Doktorinn notaði smásjá til að taka saumana og horfði á skjá sem hékk á veggnum til að hann sæi hvað hann væri að gera. Þegar Björn Elvar kom auga á skjáinn spurði hann doktorinn hvað þetta eiginlega væri. Doktorinn var fljótur til svars og sagði þetta vera sjónvarp. Björn Elvar horfði þá betur á skjáinn þar sem hann sá einhverja skrítna mynd á skjánum og spurði svo aftur um hvað væri í sjónvarpinu. Doktorinn var aftur fljótur til svars og sagði að þetta væri barnaefnið. Þá leit Björn Elvar á skjáinn og horfði í smá stund áður en hann svaraði og sagði að barnaefnið væri nú ekki svona í sjónvarpinu heima hjá honum. Þá spurði doktorinn hann að því hvort að nefið á mömmu væri ekki í sjónvarpinu heima. Björn Elvar leit þá snöggt á hann og sagði er þetta nefið á mömmu minni?, og svo kom mamma ég sé nefið á þér í sjónvarpinu. Honum fannst þetta mjög sniðugt og hafði gaman af því þegar doktorinn var að klippa saumana úr. Þegar heim var komið sagði hann frá þessu öllu saman og var ánægður með þetta allt saman.
Stefanía var nokkuð hress þegar ég og Björn komim heim en hún gæti alveg verið betir og vonandi stígur hún fljótt upp úr þessari leiðinda pest.
Jæja það er best að fara snúa sér að aukavinnunni og reyna að klára nýju síðuna þeirra pabba og Diddu og koma henni í loftið.
Þangað til næst B-Í-B og varið ykkur á pestinni sem er á sveimi.
03. Desember
Nýjar myndir frá síðustu norðurferð eru komnar inn á síðuna í Myndaalbúms tenglinum.
Hér að neðan eru nokkar myndir úr ferðinni og hér er einnig bein slóð á restina af myndunum sem við tókum, Nóvember 2008.
02. desember
Um helgina fórum við í sveitina og börnin fóru á Syðra-Hól. Helgin hafði verið plönuð í úrtöku sláturhrossa en eitthvað lá þeim allt í einu á að fá hross til sláturnar hjá SAH að pabbi lenti einn í sláturúrtökunni nokkrum dögum áður.
Þegar við vorum að leggja af stað úr bænum Hringdu Óli og Svansý og athuguðu hvort við gætum hjálða þeim að flytja á Kópasker. Össi var fyrir þó nokkru síðan búin að lofa að hjálpa þeim svo úr varð að Össi ók með mér á Njálsstaði og fór svo á Akureyri með Óla og Svansý á föstudagskvöldið og fóru þau restina á laugardagsmorgninum. Á meðan þau voru á Kópaskeri dundaði ég mér við að setja upp jólaseríur í gluggana á Njálsstöðum og hlustaði á jólalög. ALexandra Dögg bakaði jólasmákökur, með smá leiðsögn frá Diddu, sem heppnuðust alveg frábærlega hjá henni.
Þegar Össi, Óli og Svansý komu svo til baka á laugardeginum snæddum við rosalega góða hrossakets-pottsteik sem Didda eldaði áður en hún og pabbi fóru í mat til Guðjóns og Evu á Sturluhóli. Eftir kvöldmat spiluðum við Pictonery og Acttonery og einnig fórum við í Sing Star og áttum virkilega skemmtilega kvöldstund áður en allir héldu til hvílu.
Á sunnudagsmorguninn kvöddu Óli og Svansý og héldu til borgarinnar en við stöldruðum örlítið lengur við í sveitnni. Við ætluðum að taka hrossin heim og gefa ormalyf en það var of kalt til þess að fara eiga við þau, ekki nema -12°C en reyndar blankalogn. Í staðinn röltum ég og Össi upp í land til hrossanna og smeltum af nokkrum myndum og náðum að gefa þremur hrossum ormalyf. Það voru þau Lífsgjöf, Taktur og bleik tvístjörnótt meri sem Knútur frændi á, en við tókum með okkur þrjá skammta upp á von og óvon. Þegar við komum aftur heim í bæ tókum við saman pjönkur okkar og gerðum okkur ferðaklár að því loknu kvöddum við heimilisfólkið og sóttum Björn Elvar og Stefaníu Dúfu á Syðra-Hól og brunuðum til borgarinnar.
Í gær fór ég í smá nefaðgerð, það var verið að opna nefkokið sem var svo til lokað vegna gamals nefbrots og þurfti því að brjóta upp nefið. Ég komst að því í gær að ég skil ekki allr þjáningarnar sem fólk leggur á sig fyrir fegrunaraðgerðir miðað við sársaukann sem ég fann fyrir þegar ég vaknði eftir svæfinguna, en það er bara ég. Þegar heim var komið byrjaði að blæða úr nefinu og það ekkert smá. Sævar vinur okkar sem hafði ætlað sér að kíkja í heimsókn til okkar endaði á því að aka mér upp á slysó þar sem ég dvaldi í rúma tvo tíma á meðan verið var að stoppa blæðinguna. Þegar ég mátt fara heim voru Alex og Heiða svo væn að ná í mig og aka mér heim þar sem Össi beið mín.
Í dag voru svo splekurnar teknar úr nefinu á mér, þetta voru engar smá spelkur. Ég hélt að þetta væri bara smá bútur en þetta var var sirka 4 - 4,5 cm á lendg og komst fyrir inni í nefinu á mér.
OJ bara.
Jæja ætla ekki að hafa þetta lengra að sinni þar sem að einbeitingin er ekki upp á marga fiska af öllu lyfjadótinu sem ég fékk eftir aðgerðia, þarf varla að eta mat.
Þangað til næst - hafið það sem allra allra best.
22. nóvember
Við viljum óska afmælisbörnum nóvembersmánaðar til hamingju með afmælin. Afmælisbörnin eru Alex Mason 24 ára, Steina amma 80 ára og við eigum 3 ára afmæli.
Við fórum í sveitina þann 14. og börin fóru á Syðra-Hól. Við notuðum helgina til að úrbeina hross sem við ætlum að maula á í vetur. Ekki veitir af því að eiga nóg af keti í kistunni til að ala fjölskylduna. Össi skrapp til hrossanna og greip myndavélina með sér og ætlaði að taka myndir af hrossunum svo við gætum bætt við í myndaalbúmið, en þá vildi ekki betur til en að myndavélin var batterýslaus. Þvílíkt svekkelsi en svona er þetta bara, við áttum greinilega ekki að taka myndir þessa helgina.
Við sóttum börnin nokkru áður en við héldum til borgarinnar svo börnin gætu eytt smá tíma með afa og Diddu. Stefanía Dúfa var slöpp þar sem hún hafði náð sér í gubbupest um helgina og vildi eingöngu vera hjá mér eða Alexöndru Dögg, greyið litla.
Stefanía Dúfa og Björn Elvar voru sofnuð stuttu eftir að við vorum lögð af stað í bæinn, lúin eftir amstur helgarinnar. Við vorum með nokkra poka tibúna ef að skyldi koma gusa hjá Stefaníu Dúfu sem átti eftir að gerast. Þegar við vorum komin að Grafarholti heyrðist í Stefaníu Dúfu: "Mamma ég þarf að fara út", og átti hún þá við að hún þyrfti að æla. Ég þreyf poka og skellti undir munninn á henni en hún ýtti honum frá og vildi bara komast út, svo bílnum var ekið út í kannt og ég skaust út úr bílnum eins og eldibrandur og kipti Stefaníu út sem hélt ælunni niðri þar til hún var komin aftur fyrir bílinn. Flestir hefðu nú bara látið æluna gossa en ekki hún.
Þegar heim var komið og búið að matast fóru börnin í bólið. Við hins vegar fórum að vikta ket og setja í poka, merkja og koma því fyrir í kistunni. Ekki mátti nú miklu muna að ekki kæmist allt fyrir í kistunni, en allt komst fyrir í henni fyrir rest.
Á miðvikudagskvöldið hófst svo bakstur fyrir afmælisveisluna hennar Steinu ömmu. Flestir ef ekki allir lögðust á það eitt að gera eitthvað fyrir afmælið hennar enda á hún það svo fyllilega skilið að hugsað sé um og til hennar.
Alexandra Dögg kom til okkar í helgarheimsókn á fimmtudagskvöldið, pabbi fékk frí fyrir hana í skólanum á föstudeginum svo hún gæti verið lengur hjá okkur. Þegar Björn Elvar og Stefanía Dúfa vöknuðu á föstudagsmorguninn urðu þau heldur betur kát að sjá Alexöndru Dögg inni hjá sér. Alexandra Dögg kom svo bara með mér í vinnuna og ekki leiddist henni það og hún gat hjálpað til og var mjög fús til þess. Þegar vinnudeginum var lokið sótti Össi okkur og svo sóttum við hina krakkana og héldum heim og höfðum smá pizza-veislu fyrir krakkana. Í dag fórum við svo upp á Skaga og héldum upp á daginn með Steinu ömmu ásamt öðrum ættmennum og fjölskylduvinum. Margt var um manninn og gaman að sjá hvað margir gerðu sér ferð, lögðu land undir fót, til að gleðjast með ömmu á þessum merkisdegi enda var hún að halda upp á átttugusta aldursárið.
Eftir veisluna héldum við heimleiðis en ekki gekk það alveg áfallalaust fyrir sig, því miður og ver. Þegar við vorum mitt á milli Akraness og Hvalfjarðargangnanna byrjaði bíllinn að ofhitna svo við stoppuðum til að athuga vatnið á bílum sem virtist vera í lagi svo við ókum aftur af stað en komumst ekki nema sirka 200 metra þar sem bíllinn byrjaði að hita sig aftur. Við stoppuðum aftur og þá tók ég eftir því áður en við drápum á bílum að hann lækkaði hitann um 1/4 svo eitthvað tengist þetta akstri en hvernig vitum við ekki. En í stað þess að vera allt kvöldið og jafnvel alla nóttina að reyna að koma bílnum heim hringdum við í Signý systir sem var svo væn að koma okkur til bjargar og skutla okkur heim. Þannig að morgundagurinn fer í að reyna að koma bílnum heim og finna út hvað er að honum í þetta skiptið.
Ætla ég nú að láta þetta gott heita í kvöld. Þar til næst verið sæl.
14. nóvember
Nú hefur mikið vatn runnið til sjávar og og slatti gerst. Ég veit að við höfum ekki verið dugleg að setja hér inn færslur upp á síðkastið, enda búið að vera nóg að gera. Ég var að búa til nýtt útlit á síðuna eins og þið hafið kannski tekið eftir og ég var og er að vinna við síðuna hans pabba www.Krútthestar.is, þar sem að mun vonandi koma nýtt útlit von bráðar.
Við erum eins og þig hafið kannski lesið búin að vera með tvö tryppi í tamningu hjá Lilju vinkonu síðan í haust. Þau Fjarka og Nótt, reyndar er Nóttin farin í sveitina en Fjarki er enn hjá Lilju. Við fórum upp í hesthús til hennar og Bigga um síðustu helgi til að mynda nokkur hross sem og ég skellti mér á bak honum Fjarka, ég var nú ekki alveg í mínu besta líkamlega ástandi þar sem gigtin er búin að vera hrella mig frekar mikið í haust en allt gekk þetta snuðrulaust fyrir sig. Ég var sátt hann er rólegur, algjörlega hrekklaus og alvega saman hvað er gert á baki, hann fer það sem honum er sagt að fara á þess að vera með einhvert mótlæti, Lilja sýndi okkur það. Ég er alveg viss um að ef honum yrði beint á kyrrstæðan bíl þá færi hann yfir bílinn þar sem þetta er það sem knapinn ætlast til af honum. Alexandra Dögg var í heimsókn hjá okkur þessa helgi en Björn Elvar og Stefanía Dúfa voru í sveitinni hjá pabba sínum og Signý. Alexandra Dögg kíkti einnig í smá heimsókn til pabba síns á meðan dvaldi hér hjá okkur. Hún fór svo norður á sunnudeginum og Björn Elvar og Stefanía Dúfa komu heim í borgina.
Ég er komin í nýja vinnu, hætt hjá Egilsson hf og farin að vinna hjá Ölgerðinni. Ég er að vinna við það sama og ég ver að gera hjá Egilsson hf svo þetta er ekki svaka mikið hopp. Magrir myndu segja að það væri geðveiki að skipta um vinnu eins og ástandið er í þjóðfélaginu í dag. Þessi vinna svo til datt upp í hendurnar á mér svo það var bara að hrökkva eða stökka og ég ákvað að stökkva, svo verð ég bara að standa og/eða falla með þessari ákvörðun minni. Mér líkar nýja starfið og fólkið sem ég er að vinna með enn sem komið er og vona bara að svo haldi áfram.
Birni Elvari gengur rosalega vel í skólanum og Stefanía Dúfa er mjög dugleg í leikskólanum sínum. Nýjasta nýtt er að taka litla barnið sitt (dúkkuna) með á leikskólann, dúkkan fylgir henni inn en kemur svo með okkur aftur út í bíl þar sem hún bíður þar til Stefanía Dúfa er sótt. Björn Elvar vill hins vegar bara vita af flíspeysunni sinni í skólatöskunni svo hún fer með honum hvert sem er.
Við erum búin að vera eins og örugglega margur frón-búinn að viða að okkur kjöti fyrir veturinn. Við fengum okkur tvo lambskrokka, part af hrossi, hálft svín og part af nauti, þannig að hér ætti enginn að svelta í kreppunni. Nú er bara spurning hvort allt þetta kemmst fyrir í litlu kistunni okkar, mann bara vonar það besta.
Á eftir höldum við norður í land nánar til tekið í sveitina okkar. Björn Elvar og Stefanía Dúfa fara að sjálfsögðu í sveitna til pabba og Signý. Við ætlum hins vegar að hrossast, gefa orma- og lúsalyf, gera heiðarlega tilraun til að taka góðar myndir af hrossunum og eitthvað fleira skemmtilegt.
Þannig að nú læt ég þessum skrifum lokið í bili og kem svo vonandi með eitthvað lesefni eftir helgi og aldrei að vita nema það komi kannski myndir líka.
18.10
Halló allir saman
Rétt er nú að bæta við einhverju hér inn á fréttasíðuna það eru komnir nokkrir dagar frá því að við settum inn færslu.
Um mánaðarmótin fórum við upp í Kjósaskarð og tókum niður megnið af girðingunum sem við höfum sett upp fyrir hrossin okkar í sumar. Ekki var nauðsynlegt að rífa alla girðinguna niður svo hver veit nema við fáum að hafa hrossin okkar þarna næsta sumar.
Laugardaginn 4. okt. fóru svo Össi, Heiða , Alex og Unnur í auka smalamennsku. Þau voru að smala með fólkinu sem við fengum að vera með hrossin hjá í sumar. Smölunin gekk vel og voru þau komin heim um fjögurleitið.
Ég var heima með börnin þar sem frekar kalt var í veðri og landið sem smalað var er mjög stórt og mikið votlendi og ekki hægt að vera á bíl og varla á hesti.
Á sunnudeginum 5. okt. fór svo Össi norður í sveitina, í vikudvöl, til að hjálpa pabba að girða af okkar hluta af Njálsstöðum. Össi fékk far með Lillu sem var á leiðinni á Sauðárkrók. Ég var eftir í bænum með börnin svo Björn Elvar gæti sinnt skólanum, Stefanía Dúfa verið á leikskólanum og ég sinnt vinnunni.
Stefanía Dúfa var svo heppin að fá ælupest á fimmtudagskvöldið og vorum við því heima á föstudeginum. Eftir skóla hjá Birni Elvari á föstudeginum 10. okt. fóru ég og börnin svo norður í sveitina, börnin á Syðra-Hól og ég heim á Njálsstaði. Össi og pabbi voru búnir að girða megnið af landinu og restin svo kláruð á laugardeginum.
Sunnudaginn 12. okt. sóttum við hrossin okkar upp í land, ekki þurftum við að fara langt þar sem þau voru flest öll niðri við hlið. Við fórum yfir hópinn og komumst að því að okkur vantaði tíu hross og í stóðinu voru tvö hross frá Soffíu. Hrossin hennar Soffíu voru tekin frá og farið var með þau í hennar stóð. Pabbi fór svo upp í land og leitað eftir þeim tíu hrossum sem okkur vanhagaði um, fann þau og kom þeim heim. Þegar búið var að taka frá þau hross sem eiga að vera heima við var hinum sleppt upp í efralandið okkar þar sem þau verða eins lengi og þau hafa beit.
Eftir hrossastússið tókum við saman dótið okkar og sóttum svo börnin á Syðra-Hól. Stefanía Dúfa var enn lasin með ælupest, gaman eða þannig.
Stefanía Dúfa fór í viðgerð (aðgerð) í vikunni og var settur plástur á aðra hljóðhimnuna hjá henni þar sem hún hafði ekki gróið eftir að rörin voru tekin. Viðgerðin gekk vel og þegar hún vaknaði eftir svæfinguna settist hún upp leit í kringum sig, skreið yfir í fangið á mér og sagði: „Mamma förum“. Hún var ekki á því að vera lengur en þurfti á þessu verkstæði.
Ég var mjög ánægð með hvað hún vaknaði róleg, enginn grátur eða vesen. Hún var að vísu með verki í eyranu og svolítið lítil í sér sem var alveg skiljanlegt.
Á fimmtudaginn fór svo Össi upp í hesthús til Lilju og prufaði Fjarka og Nótt. Hann byrjaði á Fjarka og var mjög ánægður með hann, allur gangur laus, rólegur og þægur. Því næst fór hann á Nótt og var einnig ánægður með hana, hún er meiri trukkur en róleg og þæg.
Um kvöldið hringdi svo Lilja í okkur með slæmar fréttir og spurði hvort við gætum hjálpað til um helgina. Fréttirnar voru þær að Gummi, bróðir Lilju og Sjöfn, konan hans, voru að missa heimili sitt í eldi þá um kvöldið. Við ætlum að gera það sem við getum til þess að hjálpa þeim.
Sem betur fer þá voru þau að byggja og eiga því fjóra veggi og þak sem brann ekki, en þar inni vantar allt, milliveggi og allt annað. Össi er á leiðinni austur og ætlar að hjálpa til við að koma nýja húsinu í stand.
Alexandra Dögg kom í bæinn í gærkveldi og ætlar að vera hjá okkur um helgina. Björn Elvar og Stefanía Dúfa voru ekki neitt smá hissa þegar þau vöknuðu í morgunn og Alexandra Dögg var sofandi inni í herbergi hjá þeim.
Jæja læt þessu lokið í bili en set hér eitthvað inn á næstu dögum.
B-Í-B
28.09
Sælir blogg-lesendur
Við ætlum að byrja á því að óska afmælisbörnum septembers til hamingju með afmælið.
Afmælis börnin eru Stefán (pabbi), Valdimar(tengdapabbi), Simmi frændi, Ingvar Steinar frændi og Svansý vinkona.
Eins og fram hefur komið í fyrra bloggi þá eru Nótt og Fjarki í tamningu hjá Lilju. Gengur sá búskapur vel og erum við mjög ánægð með það. Nóttin þurfti að vísu að fara í heimsókn til Björgvins dýralæknis, nánar tiltekið í tannaðgerð þar sem teknar voru tvær úlfatennur og rætur annarrar þeirra lágu frekar djúpt. Hún var nokkuð aum á eftir sem er skiljanlegt þar sem maður er sjálfur nokkuð aumur sjálfur eftir tanntöku hjá tanna.
Um síðustu helgi fórum við upp í Gust til Lilju og Bigga og kíktum auðvitað á gripina okkar í leiðinni. Krakkarnir voru fljót að byrja á einhverju bralli með Hafþóri en Særós var ekki viðstödd, það er svo gaman hvað þeim kemur öllum vel saman og hvað þau eru öll fljót að finna sér eitthvað að gera sér til skemmtunar. Við mættum með myndavélina þar sem búið var að panta myndatöku á þremur söluhrossum, tók ég nokkrar myndir af hrossunum með Lilju á baki þar sem hún er að sýna hvað í þeim býr. Eftir myndatökuna fórum við aftur upp í hesthús þar sem krakkarnir voru við leik undir umsjón Siggu. Þegar við vorum nýkomin til baka vildi ekki betur til en svo að Stefanía Dúfa flaug á höfuðið á leið út úr hlöðunni og fékk stóra flotta kúlu á ennið. Hún var fljót að jafna sig á þessu og hélt leik sínum áfram þegar hún var búin að fá knús frá mömmu og Hafþóri. Eftir kaffi og kökur, í tilefni afmælis Gullveigar (aðstoðarkonu Lilju), héldum við heim.
Eftir kvöldmat var börnunum komið í rúmið, Heiða og Alex komu svo og litu eftir krökkunum meðan við kíktum í heimsókn til Lilju og Bigga, við færðum þeim myndirnar og spjölluðu svo var spjallað og að sjálfsögðu um hross hvað annað.
Lilja er mjög ánægð með hvað Fjarki er þægilegur í umgengni og á húsi, engin læti og ekkert mál að hafa hann í stíu með honum Grát. Hún er búin að fara á bak á Nótt og Fjarka og gengur bara vel. Hún er búin að fara á Fjarka lausum inni í gerði og gekk það vel, hún er ekki búin að fara á Nóttinni lausri inni í gerði en er búin að láta lónsera sig á henni og gekk það bara vel. Nú er bara að vona að þau verði gæðingar framtíðarinnar.
Á föstudaginn fékk ég frí í vinnunni og var dagurinn nýttur í ýmisleg sem yfirleitt þarf að gera á vinnutíma sem og að keyra börnin upp á Akranes til Signý systir. Hún var á norðurleið og pabbahelgi hjá börnunum. Þau voru mjög ánægð að fá að fara norður með Signý. Ég kíkti í heimsókn til mömmu og Allans í leiðinni og lagaði aðeins til í tölvunni hjá þeim um leið. Signý hringdi í mig þegar hún var komin framhjá Hvammstanga og færði mér þær fréttir að Stefanía Dúfa hefði ælt í bílinn hennar. Signý hélt fyrst að hún hefði ælt blóði en fattaði svo að hún hafði verið að drekka rauðan drykk og andaði því léttar þegar hún fattaði það. Börnin undu sér vel í sveitinni við hin daglegu sveitastörf sem og smalamennsku.
Við fórum upp í Kjósaskarð og tókum upp rafgirðinguna sem hrossin voru í sumar, eitthvað af henni fékk að halda sér og hver veit nema að við fáum að vera þarna aftur. Þegar þessu var lokið ókum við í norðurátt á móti pabba, Diddu, Alexöndru Dögg, Birni Elvari og Stefaníu Dúfu. Pabbi, Didda og Alexandra Dögg voru svo góð að aka á móti okkur með Björn og Stefaníu. Við hittumst á ca miðri leið eða hjá Fornahvammi.
Þegar til baka var komið fórum við beint til Dóra, Möggu, Heiðu og Alex í mat. Krakkarnir voru voða kát að hitta Ásu, Valda og Hrannar. Eftir mat og spjall héldum við heim í okkar kot og börnum komið í bólið enda þreytt eftir smalamennsku og ferðalag dagsins.
Hér lýkur þessum skrifum, þar til næst
B-Í-B.
15.09
Sælir blogg lesarar Nú eru liðnar um tvær vikur síðan við settum inn fréttir síðan og hefur þó nokkuð gerst sem við ætlum að deila með ykkur lesendur góðir.
Við fórum norður um síðustu helgi, 5. - 7. sept. fyrsta gangnahelgin, og börnin fóru að sjálfsögðu í heimsókn til pabba og Signý.
Við smöluðum á laugardeginum með pabba, Braga á Þverá og Skarpa. Þar sem að jeppinn okkar var ekki kominn í lag komust hrossin okkar ekki norður og pabbi reddaði okkur hrossum í staðinn. Pabbi var með Kommu og Nökkva, ég var með Randver gamla og Gusu og Össi var með Dögun (Leggjabrjót). Ég fór á mitt svæði ásamt pabba, Bragi fór upp á topp og Össi fór með Skarpa. Ekki voru nú eins margar rolluskjátur á mínu svæði og ég átti von á en nóg var af fé. Össi og Skarpi lentu strax á rollum og lenti Össi í því skemmtilega ævintýri að Dögun neitaði að príla fyrir rollurnar svo hann fór á tveimur jafnfljótum í veg fyrir þær. Þegar hann ætlaði svo að ná í merina var hún hlaupin heim að Þverá, gaman, gaman. Skarpi var með auka hross sem hann var svo vænn að lána Össa, en þar sem Dögun var farin með hnakkinn heim að bæ varð Össi að ríða berbakt það sem eftir var af göngunum. Össi var nú ekki sá eini sem varð að ríða berbakt.... Ég var með Randver og Gusu og þar sem Gusa greyið var nú ekki í mikilli þjálfun og frekar búttuð náði ég ekki að spenna hnakkinn á hana sjálf og engin var aukagjörðin svo úr varð að pabbi spennti fyrir mig hnakkinn á merina og þegar hún var hvíld reið ég Randveri berbakt. En svo kom að því að ég setti hnakkinn á Randver og þegar ég ætlaði að leggja aftur á Gusu náði ég ekki að spenna hnakkinn svo ég reið henni bara berbakt. Ég hef aldrei verið með eins mikla strengi eftir göngur eins og núna og Össi líka. Þegar göngum var lokið héldum við heimleiðis og brunuðum svo upp á Þverá og náðum í Dögun. Ekki gátum við tekið hana með þegar við riðum niður úr þar sem einhver bjáni hafði fundið hana heim við fjárhús á Þverá og í stað þess að spretta af henni og setja hana inn í hús var hún bundin aftan í bíl og auðviðtað sleit hún sig lausa og var beislislaus niðri við hlið en með hnakkinn á bakinu. Hvaða bjáni gerir það að binda hross aftan í bíl, sérstaklega þegar enginn er nálægt sem gæti hugsanlega verið að brúka hrossið.
Á sunnudeginum hjálpuðum við pabba og Diddu að setja þakjárnið á bílskúrinn og millibygginguna og sóttum börnin til Magnúsar og Signý og brunuðum svo í bæinn.
Bíllinn okkar var ekki kominn í lag þegar við komum heim svo við skiptum um viðgerðarmann. Össi og Alex náðu í bílinn og komu honum til stráksa. Bíllinn var drifinn inn í bílskúr og strax byrjað að vinna í honum. Ekki var það nú alveg víst að við myndum fá bílinn á tilsettum tíma, þar að segja fyrir helgi. Þannig að ég brunaði með börnin norðum á fimmtudeginum eftir vinnu og Sævar fékk far með okkur. Össi varð eftir í bænum í þeirri von um að bíllin kæmist saman þannig að hann gæti þá brunað norður með gangnahrossin. Viti menn stráksi náði að klára bílinn kl 1 á aðfaranótt föstudags og Össi brunaði upp í Gust og náði í hrossin, en Lilja og hann voru búin að sækja þau upp í Kjós og koma þeim fyrir hjá Lilju ef að stráksi skyldi ná að klára bílinn, og hélt af stað norður.
Össi og hrossin voru komin í sveitina um 5.30. Þegar halda átti af stað í göngu var ákveðið að Össi fengi að sofa þar sem hann var svo til nýkominn í sveitina en ég, pabbi og Signý systir brunuðum upp á Þverá með Mósa minn á kerru. Signý systir og pabbi fóru á sitt svæði en ég fór með Skarpa og Ósa. Ekki var nú hægt að sjá mikið fyrst eftir að við lögðum upp vegna þoku, ég held bara að ég hafi varla lent í verri þoku en var þarna, maður sá varla handa sinna skil. Þokunni rifti þó af þegar líða fór á morguninn og kom bara þetta blíðskapar veður. Randver gamli byrjaði að stinga aðeins við þegar líða fór á daginn svo ég var send yfir mýrarnar til að hlífa klárnum þar sem hann virtist ekki stinga við á mjúklendi og Signý systir fór upp með pabba. Þar sem ekki var mikið af fé eða svo til ekki neitt riðum við sem leið lá heim að Þverá og brunuðum svo með hrossin heim á Njálsstaði. Þegar þessu var lokið fórum við yfir að Sturluhóli og sóttu þrjár folaldsmerar sem voru þar hjá graðtitti. Við vorum með fjögurra hestakerru en ekki mátti miklu muna að merar og folöld kæmust öll fyrir þar sem merarnar eru frekar feitar og sællegar.
Heiða, Alex og Unnur komu svo í sveitina seinna um kvöldið þegar við vorum á fullu í að undirbúa allt fyrir grillveisluna á laugardagskvöldið.
Á laugardagsmorgninum fóru Össi og Alex út að girða fyrir aðkomuhrossin sem koma á hverju ári um þessa helgi, ekki nema um það bil hundrað hross. Um tólfleitið fórum við að taka okkur til fyrir Laxárdalinn, en lagt var á stað um eittleitið. Ekki komust allri með sem vildu og eru ýmsar ástæður fyrir því. Dóri og Magga voru rétt ókomin í sveitina þegar við lögðum af stað inn dalinn. Þegar við komum inn að Kirkjuskarðsrétt hvíldum við hrossin og blönduðum geði við mannfjöldann. Margt var af hrossum og fólki og held ég bara að hrossin hafi verið í metfjölda þetta árið. Á heimleiðinni stoppuðum við hjá Kollu og Atla á Mánaskál, Alexandra var svo heppin að fá SwissMiss hjá Kollu og líkaði það vel. Við kíktum á merina hennar Kollu sem átti að koma með okkur í bæinn, en ekki vildi betur til en svo að merin var búin að slasa sig frekar illa á framfæti og var verið að bíða eftir að Egill dýri kæmi að líta á hana. Einhvern veginn hefur hún náð að skera sig á einhverju inn að beini, en það skrítna við þetta allt saman er að merin er óhölt og notar framfótinn eins og ekkert hafi komið fyrir. Eftir áningu hjá Kollu og Atla fór Alexandra í bílinn til Dóra og Möggu en við hin héldum við heimleiðis til að taka á móti aðkomuhrossunum. Þegar búið var að taka á móti aðkomuhrossum og koma þeim á sína staði var grillað, drukkið og skemmt sér fram eftir kveldi.
Á sunnudeginum fóru ég, Össi, pabbi, Alex og Unnur upp í land og sóttum stóðið. Flokkuðum við úr þau hross sem eru til sölu og hin fóru aftur upp í land. Söluhrossin rákum við niður í Skrapatungurétt í dilkinn okkar þar sem þau voru til sýnis fyrir áhugasama kaupendur. Ekki seldust nú mörg hross og má nú kenna okkur að stórum hluta um það þar sem við auglýstum þessa uppákomu frekar sein og illa. Ég og Össi renndum fram að Mánaskál og sóttum slösuðu merina hennar Kollu þar sem hún á að fara í sjúkragæslu í bænum, reyndar hefði hún komið með okkur í bæinn hvort sem var. Þegar við vorum orðin fullviss um að engin hross yrðu seld í þetta skiptið tókum við Hrepp úr söluhrossunum og settum hann einnig á kerruna þar sem hann var á leiðinni í bæinn til hennar Lilju í tamningu og sölu. Ekki get ég nú sagt að það hafi verið auðvelt en ekki er hægt að segja að það hafi verið erfitt heldur. Hann var ekki með nein læti en var ekki tilbúinn að stíga upp á rampinn á kerrunni svo pabbi og Össi báru hann inn í kerruna meðan ég togaði í klárinn.
Við vorum varla búin að loka kerrunni þegar Bjarni Þorkelsson kom og falaði af okkur klárinn ekki leiðinlegt það. Hreppur er þriggja vetra foli undan Hrapp frá Sauðárkróki og Heru frá Syðra-Hóli. Vonum við bara að nýr eigandi verði ánægður með klárinn. Þar sem að klárinn seldist var ákveðið að Nótt færi til Lilju í staðinn svo henni var einnig dröslað á kerruna. Össi brunaði með hrossin heim á Njálsstaði og ég, pabbi og Alex fórum með söluhrossin heim í land. Þegar heim var komið brunuðu Bjarni og frú í hlað og kíktu á betur á klárinn, en hann var skilinn eftir þar því hann er á leiðinni í Hólaskóla ásamt syni Bjarna. Ég, Össi og Alex fórum upp í graðhestahólf og náðum í hann Fjarka okkar, hann var jú einnig á leiðinni til hennar Lilju í tamningu. Fjarki var settur innst í kerruna og höfðum við autt bil á milli hans og meranna tveggja. Við vorum nú ekki viss um hvernig hann tæki því að vera á kerrunni með merunum, áttum alveg eins von á einhverjum stælum en það heyrðist ekki í klárnum hann var kurteisin uppmáluð. Þegar hér var komið við sögu fór ég heim í bæ tók saman dótið okkar Össa og kvaddi liðið, brunaði svo yfir á Syðra-Hól og sótti börnin og svo var haldið til Reykjavíkur, ég á litla bílnum með börnin en Össi á jeppanum með hrossin. Þegar við vorum komin í bæinn fór Össi sem leið lá upp í Gust með hrossin en ég heim með börnin í bólið.
Össi kíkti til Lilju í dag og leit að sjálfsögðu á hrossin í leiðinni. Lilja setti Fjarka út í gerði með Grát og Usla til að athuga hvort hægt væri að hafa hann með öðrum hvorum þeirra í stíu. Ekki voru mikil lætin hjá þessum þremur, það voru meiri læti í brúnum klár sem var í næsta gerði við hliðina á. Hann var ekki eins sáttur við Fjarka eins og Grátur og Usli.
Áður en ég kveð ætla ég að óska henni Heklu frænku minni til hamingju með Íslandsmeistaratitilinn í fótbolta. Til hamingju Hekla mín.
Þangað til næst B-Í-B (Bless í bili)
01.09
Halló Halló Halló
Eitthvað hefur nú drifið á daga okkar frá því við sendum inn færslu síðast. Því miður er það ekki allt skemmtilegt, segjum frá öllu í þessari færslu.
Börnin eru komin heim eftir langt sumarfrí í sveitinni hjá pabba og Signý á Syðra-Hóli. Alexandra Dögg kom svo í heimsókn til okkar í tæpa viku svona rétt áður en skólinn byrjaði.
Stefanía Dúfa mætti aftur í leikskólann þriðjudaginn 19 ágúst og fór þá beint inn á nýja deild, stóru deildina eins og hún kallar hana. Þetta er gamla deildin hans Björns Elvars.
Föstudaginn 22 ágúst fór ég með Björn Elvar í viðtal í Fellaskóla, þar sem við hittum kennarann hans. Kennarinn hans heitir Bjarni og virðist vera alveg yndælis maður, hann virkar rólegur og sanngjarn og mér líst bara vel á hann. Þegar við vorum að spjalla við Bjarna kom það í ljós að hann er vel kunnugur fyrir norðan, bara gaman af því.
Össi ákvað að bregða sér á bak eitt kvöldið í þar síðustu viku, hreyfa klárana fyrir göngur og bæta formið hjá þeim, ekki endaði sú ferð vel. Össi fór í reiðtúr með þá félaga Mökk og Mósa og ákvað að fylgja vegi sem liggur að sumarbústað og sveitabæ þarna rétt hjá hólfinu sem við höfum aðgang að. Össi reið á Mósa og teymdi Mökk. Þegar hann var að ríða framhjá bústaðnum kemur rella aftan að honum og æfir snertilendingu á túninum við bústaðinn með þeim afleiðingum að Össi missir Mökk en nær honum aftur. Össi snéri við og hélt heimleiðis þar sem hestunum stóð ekki á sama um þetta flykki sem sveif þarna yfir þeim. Össi var varla snúinn við þegar rellan kemur aftur og æfir snertilendingu í annað sinn, með þeim afleiðingum að Össi missir Mökk aftur og klárinn ríkur heim að hólfinu okkar og hleypur yfir ristarhliðið. Mökkur náði á einhvern undraverðan hátt að svífa yfir ristarhliðið en hann slapp þó ekki alveg ómeiddur út úr þessu. Össi náði klárnum við hólfið okkar og náði að kíkja á þetta og blæddi þá úr þremur fótum, báðum afturfótum og öðrum framfætinum. Rétt eftir að þetta gerist fannst mér eins og ég þyrfti að hringja í Össa. Ég hringi og spyr hvort eitthvað sé að, hann segir mér hvað gerst hafi og að hann sé á heimleið. Á meðan hringdi ég í Tótu dýra í Mosó og segi henni hvað hafi gerst og hvort hún sé tilbúin að kíkja á klárinn fyrir okkur. Hún bað okkur um að koma með hann upp í Laxnes þar sem hún átti alveg eins von á því að klárinn væri brotinn. Þegar samtali okkar Tótu lauk hringdi ég hingað og þangað til að redda bíl og hestakerru til að koma klárnum til Tótu, sem beið eftir okkur í Laxnesi. Ekki gekk það þrautalaust að redda bíl og kerru en hafðist fyrir rest. Við sóttum klárinn upp í hólf og brendum til Tótu. Hún var svo hissa á því að klárinn skyldi vera óbrotinn og eins lítið meiddur og raun bar vitni. Sem betur fer var klárinn aðeins hruflaður á fótunum en þó var eitt sárið ögn dýpra og lengra en hin. Tóta batt um sárin og sprautaði klárinn með sýkla og bólgueyðandi lyfjum. Klárinn var svo hafður yfir nótt í vörslu Tótu þar sem hún vildi kíkja á hann daginn eftir og gefa honum aðra sprautu. Össi fór svo ásamt Bigga upp í Laxnes daginn eftir og sótti klárinn og kom honum upp í hólf. Þar sem svona fór og klárinn er haltur sem ekki er skrítið eftir svona uppákomu fær hann að fara í sveitina og slappa af þar til við tökum á hús í vetur.
Björn Elvar er byrjaður í skólanum og líkar bara alveg ljómandi vel. Hann er hæst ánægður með kennarann sinn hann Bjarna sem er alveg frábært. Hann er líka byrjaður á skóladagheimilinu Plútó og líkar það vel. Þegar ég kom að sækja hann einn daginn var verið að baka vöfflur ofan í liðið við góðar undirtektir.
Alexandra er einnig byrjuð í skólanum og líkar vel, er ánægð að vera kominn innan um vini sína.
Fjarki og Hreppur eru rétt ókomnir í bæinn og eru á leið í tamningu til Lilju. Vonandi gengur vel með þá félaga. Fjarka ætlum við að eiga og vonandi verður hægt að sýna hann næsta vor og koma honum í dóm. Við vonum að Hreppur verði góður reiðhestur og hægt verði að selja hann.
Við fórum norður í sveitina um helgina. Björn Elvar og Stefanía Dúfa fóru í heimsókn til pabba og Signý á Syðra-Hóli en við fórum á Njálsstaði. Pabbi og Didda eru búin að reisa útveggina á millibyggingunni og setja megnið af þakinu á. Við hjálpuðum þeim að setja þakpappann á millibygginguna og steypa upp í hurðarop á bílskúrnum. Þannig að nú má segja að húsið sé svo til ólekt. Stefnt er á að setja þakjárnið á um næstuhelgi, bara að veður og tími leyfi að það verði hægt. Þessi breyting á Njálsstöðum er til mikilla bóta og á eftir að verða stórglæsileg.
Við kíktum í heimsókn til Laufey og Einars þegar við vorum fyrir norðan og ekki er hægt að segja að mannskapurinn hafi skemmt sér. Það var mikið skrafað og dreypt á nokkrum glösum og dósum.
Um stóðréttarhelgina er planið að fara með söluhross niður á Ármótatún, sem er beint á móti Skrapatungurétt en hinu megin við ánna, og reyna að fækka eitthvað af þeim hrossum sem eru í okkar eigu og pabba og Diddu eigu. Þetta eru hross sem eru á öllum aldri og í ýmsum litum.
Ég held að ég sé búin að segja frá öllu þessu helsta sem hefur gerst síðan ég setti inn færslu síðast. Þannig að ég ætla að láta þessu lokið í bili, þar til næst......
B-í-B = Bless í bili.
20.08
Folöld 2008
Er loksins búin að klára folalda síðuna fyrir árið 2008 en þar eru 3 folöld til sölu þ.e. öll hest folöldin en þeir eru hver öðrum glæsilegri ; )
20.08
Blogg, blogg, blogg !!!!!!
Jæja loksins koma fréttir...
Síðan okkar er búin að liggja niðri í heillangan tíma vegna bilanar og fengum við hana loksins í lag í gærkveldi. Svo að nú er bara að byrja að segja frá því sem hefur drifið á okkar daga síðan síðast... Við vitum ekki alveg hvar við eigum að byrja svo þetta verður ekki haft í réttri röð...
Við fórum norður í sveitina í sumarfríinu okkar og hittum litku hrekkjusvínin okkar þrjú. Reyndar ekki sanngjarnt að segja Alexöndru litla þar sem hún er að ná mömmu sinni í hæð...hehehehe... Við vorum með Björn Elvar og Stefaníu Dúfu frá klukkan 11.30 til 21.00 á daginn meðan við vorum í sveitinni, en þau sváfu hjá pabba sínum og Signý.
Meðan við vorum fyrir norðan hjálpuðum við pabba og Diddu við breytingarnar á bílskúrnum og andarpolls-byggingunni. Þegar við komum norður var búið að rífa þakið af bílskúrnum og var búið að setja upp nýjar sperrur. Þanng að Össi hjálpaði við að setja borðin á þakið og pappan sem og að steypa upp smá viðbót á hliðarveggina. Einnig rifum við allt járn af millibyggingunni og andarpolls-byggingunni. Ekki mátti muna miklu að Össi færi í pollinn, þar sem að sperrurnar undir þakjárninu voru fúnari en allt sem fúnað getur. Ekki var mikið meira gert í niðurrifi og uppbyggingum þennann tíma sem við vorum fyrir norðan. Ég reif upp rabarbarann fyrir Diddu og saxaði niður áður en hún kom heim úr vinnu einn daginn og ákvað að gera smá tilraun, ég bjó til rabarbaradjús. Þegar við fórum með Lilju og Bigga í sleppitúrinn fengum við rabarbaradjús í síðasta stoppinu og okkur fannst hann góður svo ég ákvað að reyna þetta sjálf og tókst það bara nokkuð vel miðað við fyrstu tilraum.
Heiða, Alex, Maggi og Vala komu í heimsókn til okkar í sveitina og voru hjá okkur yfir helgi. Þau komu á föstudegi og grilluðu með okkur um kvöldið og allir sem höfðu aldur til fengu sér eitthvað sterkara en gos að drekka með matnum og frameftir kvöldi. Þetta endaði með skemmtilegu kvöldi og miklu skrafi og spili. Morguninn eftir var þó misgóður fyrir fólk, sumt fólk fær verri vírusa en annað...hehehehe. Á laugardeginum fóru Össi, Alex og Maggi á hestbak og fóru upp í land og tóku slatta af myndum. Ég og Heiða horfðum á eftir þeim þegar þeir lögðu af stað og ekki lagðist þessi ferð þeirra vel í okkur þar sem Maggi hafði bara farið einu sinni á bak áður. Þegar við horfðum á eftir þeim ríða upp að Stalli sagði ég við Heiðu: „Eigum við að hringja á sjúkrabíl núna? Mér finnst Maggi vera farin að hallast frekar mikið á hrossinu.“ Ekki reyndist þó ver þörf á því, þeir komu heilu og höldnu til byggða. Um kvöldið settumst við niður og þeir sem í það lögðu sumbluðu smá, aðrir ákváðu að vera vírus-fríir næsta dag...hehehehe.
Við kíktum að sjálfsögðu á hrossin og smelltum myndum af þeim sem við eigum eftir að setja inn. Við fórum einnig og kíktum á Stofn frá Efra-Seli sem var í hryssum hjá okkur. Mikið ofboðslega er hann skemmtilegur í umgengni innan um hryssurnar. Hann var í alla staði kurteis og góður. Hann var ekki með eina einustu frekju eða yfirgang. Við tókum börnin með þegar við fórum til hans og sótti hann í þau en af ýtrustu nærgætni. Honum þótti fátt betra en að fá stroku frá þeim. Hann rölti á aftir okkur innan um hryssurnar en þó alltaf í hæfilegri fjarlægð frá börnunum, það var eins og hann passaði sig á að meiða þau ekki. Bara gaman af svona geðslagi.
Við fórum og kíktum á Fjarka og Jésús í graðhestahólfið út á Skagaströnd. VÁ hvað þeir eru feitir, þeir eru eins og loftbelgir með fætur. Það segir okkur bara það að nóg sé handa þeim að éta og þeim líði vel.
Eftir rúmlega viludvöl í sveitinni var haldið heim í borgina til hversdagsleikans.
Við erum búin að vera nokkuð dugleg að fara á bak núna í sumar, en við fengum pláss fyrir hrossin okkar hér fyrir sunnann á alveg hreint ótrúlega fallegum stað. Mikið um skemmtilegar reiðleiðir og umhverfið hreint frábært. Heiða, Alex og Unnur eru líka búin að vera dugleg að ríða út. Við höfum reynt að fara á hverju kvöldi og hreyfa hrossin. Össi er búin að fara á Feng og tókst það bara nokkuð vel myndi ég segja. Hann var búinn að fara á hann tvisvar inni áður en hann fór á hann úti. Við áttum von á hrekkjum og vitleysisgangi svo að farið var með hann út í mýri svo fallið yrði mjúkt. Ekki komu neinir hrekkir svo að við riðum reiðveginn að hluta til áður en Össi fór af baki og lét gott heita í bili. Þetta var betra en við áttum von á og erum að vonum ánægð með það.
Verslunarmannahelgin var viðburðarrík hjá okkur núna.
Við fórum norður í sveitina til að hjálpa til við niðurrif og uppbyggingu. Núna var millibyggingin rifin alveg niður sem og andarpolls-byggingin. Bragi á Þverá kom á gröfunni sinni og braut niður allt það sem hann gat brotið niður. Það er alveg magnað hvað hann er flinkur gröfumaður. Það eina sem hann náði ekki að sigra var gamli mjólkurkælirinn í millibyggingunni. Steypan í kælirnum hefur verið blönduð á einhvern undraverðan hátt því það varð að ráðast á hann með múrbrjótum.
Á mánudeginum var svo stefnan tekin heim áleið. Við ókum yfir Grjóthálsinn. Þegar við vorum að leggja upp Grjóthálsinn fann ég að aftur bremsurnar á jeppanum voru eitthvað leiðinlegar svo við ókum bara hægt og reyndum að nota bremsurnar sem minnst. Þetta gekk bara nokkuð vel þangað til við vorum komin á gatnamótin á móti Stóra-Ási. Þá drap bíllinn á sér á miðjum gatnamótunum, og auðvitað þurftu þá allir að komast þá leiðina...hehehehe. Við komum jeppanum aftur í gang og ókum hann heim að bústað hjá ömmu og afa. Þar opnuðum við húddi en fundu ekkert að. Nóg var af vatni og allt leit eðlilega út nema bíllinn drap á sér í hvert skipti sem snúningurinn fór of neðarlega og engin voru viðvörunarljósin í mælaborðinu svo humm...hvað gæti verið að??? Við hringdum í hann Þórð á Arnheiðarstöðum og spurðum hvort hann gæti tekið bílinn og litið á hann, það var ekkert mál en bíllinn yrði að vera hjá honum í nokkra daga. Við hringdum því í Valda og Ástu, sem voru nýlögð af stað í bæinn eftir dvöl í bústaðnum, og báðum þau um að sækja okkur...hehehehe. Þau voru komin í Borgarnes en voru svo yndisleg að snúa við eftir okkur. Við drössluðum jeppanum á Arnheiðarstaði þar sem hans beið yfirlit og jafnvel viðgerð.
Þegar við komum í bæinn voru Valdi og Ásta svo yndisleg að lána okkur „örbylgjuofinn“ (micruna) þar til okkar bíll kemst í lag. Þórður hringdi svo í okkur nokkrum dögum seinna og var hann þá búinn að skipta um bremsudiskana og tilheyrandi að aftan og tjáði okkur að heddið í bílum væri sennilega farið og flytja þyrfti bílinn til borgarinnar í viðgerð þar sem hann hefði ekki það sem til þyrfti í svona viðgerðir. Nú var bara að fá kerru til að flytja bílinn og bíl til að draga kerruna. Ekki gekk það þrautarlaust fyrir sig að fá kerru...það tók okkur nokkra daga en tóks þó að lokum og Dóri bróðir var svo yndislegur að hjálpa okkur við flutninginn. Fóru þeir með bílinn til Hafnarfjarðar í viðgerð.
Núna eru þrjár vikur síðan bíllinn bilaði og mikið vatn runnið til sjávar. Við erum búin að láta gera við flest sem þarf að gera við. Það er búið að þrýstiprófa heddin, plana þau, kaupa slípisett og heddpakkningar og meira sem ég kann ekki skil á. Nú á eftir að koma þessu í bílinn og fara yfir eitthvað fleira, við verðum bara að vona að það sé ekki mikið meira að, við að vísu vitum að það þarf að gera eitthvað meira. Jæja nóg um þetta hafarí í bili.
Um helgina fórum við norður í sveitina. Við hjálpuðum pabba og Diddu við uppbygginuna, það er að koma smá mynd á þetta hjá þeim. Lilja, Biggi og börnin komu á Njálsstaði á laugardeginum og grilluðu með okkur. Veðrið var svo æðislegt að útbúið var langborð úti og þar sátum við og átum. Eftir matinn fórum við svo í heimsókn til þeirra yfir í Mánaskál og spjölluðum langt fram á nótt.
Á sunnudaginn fórum við svo á Ströndina og sóttum Fjarka. Það gekk vel að ná honum og koma upp í kerru. Við gengum bara út í haga og náðum honum, bara mesta furða hvað það gekk vel. Þegar við komum með hann á Njálsstaði fórum við með hann upp í hólf til Flipa og Rektors. Við áttum nú von á því að það yrðu einhver læti en svo var ekki. Klárarnir heilsuðust ræddu goggunarröðina og svo var allt búið, bara hlaupið um og leikið sér. Það er frábært þegar allt gengur svona vel upp.
Áður en við héldum í bæinn sóttum við börnin til Magnúsar og Signý. Nú fer skólinn að byrja hjá Birni Elvari og Stefanía Dúfa byrjar aftur á leikskólanum eftir sumarfrí. Mikið er það notalegt að börnin skulu vera komin heim aftur eftir langa sumardvöl hjá pabba og Signý í sveitinni. Okkur finnst það mikil forréttindi að þau skuli hafa sveit til að dvelja í á sumrin og um helgar á veturnar. Það hafa öll börn gott af því að komast í sveit en því miður eru ekki öll börn svo lánssöm að komast.
Jæja ætla að hætta þessu í bili ég er búin að skrifa heila bók núna. Nú vonum við bara að síðan hætti að hrekkja okkur svo við getum hent inn fréttum af og til.
Kveðja Dódó og Össi
09.07
Jæja við erum alltaf jafn dugleg að blogga HEHEHE
Þá er sleppitúrinn búin, landsmót og fleira.
Fórum í sleppitúr með Lilju og Bigga þann 13. júní og hittum fleiri, sem voru einnig að fara í sleppitúr, uppi í hesthúsi hjá Lilju eftir vinnu. Smá bið ver eftir okkur þar sem Dódó losnaði ekki úr vinnunni fyrr en rétt fyrir brottför. Svo var riðið af stað og farið uppí Hveradali og gist þar eina nótt, við fengum æðislegt veður og var bara gaman. Þann 14. var riðið upp í Kringlumýri uppá Lyngdalsheiði rosalega falleg leið, það var heitt og gott veður og þarna gistum við einnig. Við gistum í hjólhýsinu hjá Lilju og Bigga það var frekar ljúft, þetta er alveg æðislegt hjólhýsi sem þau eiga. Þann 15. var riðið upp í Reykholt eða nánar til tekið að Litlafljóti þar var náttstaðurinn þann daginn, ég og Dódó fórum aftur til Rvík þar sem ég þurfti að vinna á Mánudeginum 16. Strax eftir vinnu keyrðum við aftur austur þar sem stefnan var tekin á Kjóastaði en það var svo hvasst og leiðinlegt veður að því var frestað til 17. þar sem veðrið átti að vera betra, og það stóðst alveg, veðrið var mun skárra þá og við riðum uppá Kjóastaði en krakkarnir þeirra Lilju og Bigga riðu með okkur og Sigga mamma hennar Lilju.
Sem sagt þetta var bara skemmtileg ferð og við vorum alveg æðislega heppin með veður og félagsskap alla ferðina.
Annars er það að frétta að allar hryssunar komar til hesta eða komnar frá hestum En hún Prúð er kominn frá honum Feng frá Meðalfelli en það á eftir að sóna hana en vona að hún hafi fengið þar sem meðaltal hæfileika á foreldrum hans er 9 en hann er undan Sæ frá Bakkakoti og Eydísi frá Meðalfelli.
Hera er hjá hesti sem við fengum lánaðan en hann heitir Stofn frá Efra-Seli og er undan Hágangi frá Narfastöðum og 1.verðlauna Kolfinnsdóttir sem heitir Sunneva frá Óslandi
Svo var Fjarki tekin úr merunum sínum kringum 20.júní en hún Láð var hjá honum verður gaman að sjá hvað kemur út úr því. En hann Svanur ætlaði að taka Fjarka þá en gat ekki tekið við honum þar sem það var einhver búin að hleypa öllum hryssunum hans uppí fjall þar sem tók á móti þeim einhver tittur, svo hann Fjarki þurfti að fara í graðhestahólf og hann Jesús þurfti að fylgja honum þar sem það var bara komið niður ein kúla svo það verður bara reynt aftur í haust.
Svo er það hún Líf mín sem er svo æðisleg að hafa skilað okkur 2 hryssum en henni var ekki haldið þetta árið.
Svo fórum við á Landsmót núna um seinustu helgi við fórum á föstudeginum og hún Alex kom með okkur og við hittum Stebba, Diddu og Signý. Þar sem við vorum með helgarpassa máttum við ekki fara inná mótssvæðið fyrr en kl.23 sem við gerðum en þá voru hljómsveitirnar byrjaðar að spila og gaman (man reyndar ekki hvaða hljómsveit var að spila HEHEHE) vorum kominn inn í tjald kl.3-4 um nóttina og vorum vakin kl.8 um morguninn til að fara í sund sem var ógeðslega gott. Svo var farið og horfa á úrslitin í B-flokknum en svo þegar þau voru búin sofnaði ég í brekkunni yfir unglingaflokknum. Við horfðum á fjöldann allann af hrossum og skemmtum okkur alveg konunglega um landsmótshelgina.
Þegar við vorum komin í bænn tók Alex saman dótið sitt og gerði sig klára til að hitta pabba sinn og Auði á mánudeginum. Alex fór með Dódó í vinnuna og svo vestur til Vidda og Auðar.
Núna er það bara vinna, vinna og meiri vinna þar til við förum norður í smá sumarfrí ef sumarfrí má kalla.
05.06
Nýtt folald!!! Já já já
Þá er seinasta folaldið fætt hjá okkur , svo að niðurstaðan er 3 hestar 2hryssur ( Vel sáttur því hryssunar eru undan “Góðu” hestunum )
Hann Stebbi hringdi í Dódó í morgun og sagði henni að Líf væri köstuð og það væri hryssa. En hún Líf mín gaf mér nú jarpstjörnótta hryssu í fyrra undan Grun svo ég var nokkuð viss um að það kæmi allavega stjarna undan Glúm frá Stóra-Ási og sagði við Kolla og Láru þegar við sóttum hryssuna seinasta haust að ég færi í fýlu ef ég fengi ekki allavega stjörnu.
Þá hlógu þau bara af mér …………….en ég var viss !!!!!!!!!!
Brún einlit ekkert auðkenni var niðurstaðan en ég var fljótur að fyrirgefa bæði Glúm og Líf fyrst að það var hryssa.
Við förum norður um helgina og þá kíki ég betur á hana og reyni að taka góða mynd til að birta af henni , annars er heimasíðan eitthvað biluð svo að ég þarf að bjóða Sjonna frænda í heimsókn til að kíkja á þetta fyrir mig svo að við getum farið að birta myndir af hinum folöldunum okkar og hennar Heiðu.
Annars er ég búin að vera að hreyfa 3 hross fyrir Lilju svona á kvöldin fékk þar í hendurnar æðislega hryssu sem ég væri meira en til í að eiga. En Hún heitir Muska frá Meðalfelli og er hún í eigi Sigurþórs á Meðalfelli.
Svo er stefnan sett að 13-17 júni ætlum við í Sleppitúr með Lilju ,Bigga, Sillu, Nonna og einhverjum fleirum.
30.05
Halló smá fréttir hér og sælt veri fólkið
Á miðvikudagskvöldið var hittingur hjá vinnunni. Við hittumst við Furulundi í Heiðmörk. Ég tók Össa og börnin með. Þegar allir sem ætluðu að koma voru komnir var genginn smá hringur í Heiðmörkinni. Krakkarnir hlupu reyndar megnið af hringnum og blönduðu geði við önnur börn í hópnum. Heiða og Denni voru þarna með strákana sína þá Ernir Tuma og Einar Darra. Þegar göngunni var lokið voru grillaðar pulsur ofan í liðið og börnin skemmtu sér í leiktækjunum. Þegar við vorum búin að matast héldum við heim á leið og settum krakka grislingana í rúmið. Þau voru fljót að lognast út af enda búið að vera mikið fjör.
Í gær fór ég með Björn Elvar til tannsa í skorufyllingu og mikið rosalega ver hann duglegur. Hann stóð sig alveg eins og hetja og á tannsi stórann þátt í því. Tannlæknirinn sem ég er með börnin hjá er alveg einstakur, hann vinnur svo vel með börnunum og á þeirra hraða. Það mættu fleiri tannlæknar taka sér hann til fyrirmyndar. Þegar við vorum búin hjá tannsa fórum við í Glæsibæ í Álfheimum. Ég var að athuga með viðgerð á gleraugunum mínum. Þegar ég var inni að spjalla við afgreiðslustúlkuna byrjaði byggingin að hristast og skjálfa. Ég kallaði á börnin til mín en þau voru að skoða dótið hinum megin við ganginn. Ég horfði á stóru glerveggina í gleraugnaversluninni skjálfa og sagði að þetta hefði verið eins og jarðskjálfti... Og viti menn þetta var jarðskjálfti. Þegar ég var búin að erindast héldum við heim. Ég talaði við Kiddu mína sem býr með sinni fjölskyldu í Hveragerði. Þau voru sem betur fer hér í borginni en mér skildist á henni að það væri allt í rúst heima hjá þeim. Ég heyrði einnig í vinafólki í Þorlákshöfn og var allt í lagi með þau.
Pabbi hringdi í mig í gær og tilkynnti mér að við værum búin að fá eitt folald til viðbótar. Við fengum jarpan hest undan Heru og Rektori og hlaut hann nafnið Hektor.
Í dag fóru ég og Össi í útskriftarveislu hjá Birni Elvari og hinum krökkunum sem voru að útskrifast af leikskólanum Fellaborg. Þetta var rosalega fín athöfn og veisla. Krakkarnir byrjuðu á því að syngja fyrir okkur og svo voru þeim afhent útskriftarskjöl, skraut fáni og rauð rós. Eftir athöfnina buðu krakkarnir svo foreldrunum í ostapinna veislu, þetta var alveg æðislega flott hjá þeim. Björn Elvar kvaddi svo allar þær sem hafa unnið á deildinni hans og leikskólastýruna með pomp og prakt þar sem þetta var hans síðasti dagur og svo í haust tekur grunnskólinn við.
Jæja ætla að hætta þessum skrifum núna.....
Þangað til næst Kv. Dódó og Össi
25.05
23. til 25 maí 2008
Þann 24 maí átti hann Óli okkar afmæli til hamingju með daginn Óli okkar.
Á föstudaginn kíkti ég í smá stund í afmælisveislu í K10 í vinnunni sem Egill og Sísa heldu. Á meðan ég blandaði geði við fólkið skrapp Össi og þreif bílinn og þess háttar. Eftir afmælisveisluna brunuðum við heim í sveitina. Áður en við fórum heim að bæ rendum við til folaldsmeranna til að kíkja á nýjasta folandið sem er hann Fagur-Slysi-Bastarður. Hann er flottur helv...... fíflið. Við röltum um hópinn og spjölluðum við merarnar og komumst að því að ekki væri langt í að Láð (Litla-Blesa) myndi kasta. Það passaði um morguninn var kominn jarpstjörnóttur hestur sem fékk nafnið Óli-Hjúkka enda fæddur á afmælisdeginum hans.
Við vorum svaka dugleg á laugardeginum girtum graðtitta-hólfið. Við tókum upp gömlu ónýtu girðinguna og stækkuðum hólfið og allt var girt með rafmagni. Það var rosalega gaman að horfa á graðtittina spá og spekúlera hvort að þeir ættu að þora yfir þar sem gamla girðingin var.Það tók þá smá tíma að átta sig. Þeir voru búnir að hlaupa meðfram gamla girðingarstæðinu þegar þeir loks þorðu yfir og þá var gaman. Eftir girðingarvinnuna fóru ég og Össi uppeftir til meranna og tókum myndir af folöldunum. Það kom okkur á óvart hvað Gjálp var róleg yfir okkur og hún skipti sér ekki mikið af því þótt folaldið væri að hnusa í mig. Össi aftur á móti skreið á maganum til að nálgast folaldið hennar Láð og það tókst hún var samt ekki ánægð með það. Hún er svo stygg þegar hún er köstuð að það er nánast ómögulegt að komast að henni. Hún minnir mig svolítið á Frekju gömlu í hegðun hvað þetta varðar.
Össi og pabbi fóru fóru svo upp í Torfalund og aðstoðuðu eitthvað við steypuvinnu þar. Eitthvað er verið að vinna við veiðihúsið en hvað veit ég ekki. Eftir steypuvinnuna var svo haldið í „Eurovision-partý“ á Sturluhóli hjá Evu og Guðjóni. Margt var um manninn og mikið fjör. Meðal annars var horft á beina útsendingu þegar meri hjá þeim var að kasta sínu fyrsta folaldi undan Hróa frá Skeiðháholti sem var á Njálsstöðum í fyrra. Þegar við vorum að keyra niður afleggjarann frá Sturluhóli sá ég eitthvað hvítt í holu á veginum og hélt að þetta væri bara plast. Þegar dekkið var nánast komið í holuna flaug plastið upp og viti menn þetta var rjúpa. Ekki nóg með það að ég var nærri búin að keyra á rjúpu greyið þá flaug hún samsíða bílnum niður allan afleggjarann og settis á vegin fyrir framan bílinn svo ég var nærri búin að keyra yfir hana aftur. Rjúpu greyið hrökklaðist af veginum aftur en flaug ekki nema nokkur vænghöf og settist aftur á veginn og var ég nærri búin að keyra á hana í þriðja skiptið. Rjúpu greyið hrokklaðist enn og aftur af veginum og nú var bensínið stigið í botn svo við kæmumst nú framúr ræflinum sem tókst sem betur fer. Ég var farin að hallast að því að rjúpu-ræfillinn væri í sjálfsmorðshugleiðingum hafi svo verið þá gekk það ekki upp í þetta skiptið. Þegar þessu ævintýri var lokið kíktum við til meranna en engin folöld höfðu bæst við hópinn svo við héldum heim i bólið.
Í dag bættist svo við enn eitt folaldið og var það hún Þula hennar Heiðu sem kastaði því. Gullfalleg rauð risastjörnótt hryssa undan Rektori frá Njálsstöðum, stjarnan er nánast eins og tígulll í laginu. Össi rölti upp á tún til að taka myndir af tryppunum frá því í fyrra þegar hann tók eftir því að eitthvað hékk aftan úr Þulu. Svo hann rölti niður til meranna og tók sér stöðu til að mynda köstun en þegar hann var búin að koma sér vel fyrir til myndatöku heyrði hann pínulítið aumt hnegg svo hann stóð upp og litaðist um sem betur fer..... Þá var hryssan köstuð og folaldið hafði rambað ofan í skurð, sem betur fer er ekki mikið vatnsrennsli í skurðinum og folaldið lá á maganum. Össi greip því til sinna ráða og bjargaði folaldinu aftur á þurrt land og mæðgur orðnar sameinaðar á ný. Össi hringdi svo í Heiðu til að tilkynna henni um folaldið sitt og hvað hafði gerst og fékk folaldið nafnið Assa í tilefni björgunarinnar. Þegar björgunaraðgerð var lokið héldum við heim á Njálsstaði í hádegismat sem var ljúffengur. Eftir matinn vorum við í afslöppun þegar pabbi hringdi í okkur ofan af túni og bað um smá hjálp.... Hann var að dreyfa skít á Spóastykkið þegar að annað dekkið á skítadreyfaranum sökk á bólakaf í pytt sem er í túninu. Við sóttum Zetor og brunuðum upp á Spóastykki í hjálparleiðangur. Það gekk mjög vel að losa skítadreyfarann. Öll áttum við nú von á að Zetor myndi sökkva að framan þegar pabbi lyfti skítadreyfaranum upp með ámoksturstækjunum því Spóastykkið er rennandi blautt. Eftir þetta ævintýri héldum við heim í bæ og gerðum okkur klár til brottfarar. Eftir kaffi fórum við og sóttum Björn Elvar og Stefaníu Dúfu til Magnúsar og Signý og brunuðum til Reykjavíkur. Börnin voru fljót að sofna í bílum og sváfu langleiðina. Þegar heim var komið var allt gert klást fyrir háttinn og farið inn í rúm. Þau voru nú ekki á því að sofna enda búin að sofa í bílnum og því úthvíld og þegar ég setti þetta inn á síðuna voru þau enn að spjalla.
Jæja bless í bili
22.05
Smá fréttir. Alltaf eitthvað að gerast.
Á fimmtudagskvöldið fyrir viku fórum við á hestbak með Lilju og Bigga og með í för voru einnig Kolla og Soffía. Við fengum barnahrossin eins og Lilja sagði. Ég fékk að láni hana Sögu sem Særós hefur verið að keppa á og Össi fékk hana Jörð sem Hafþór á. Við riðum fram að Áningu og aftur til baka. Það var alveg æðislegt að komast á bak og eigum við boð í fleiri reiðtúra hjá Lilju, þannig að nú er bara að vera duglegur og nýta sér boðin.
Á sunnudaginn fórum við svo í afmælisveislu hjá honum Valda frænda og var margt um manninn. Flest öll börnin voru úti að leika á meðan við fullorðnafólkið sátum inni og spjölluðum. Við hittum ömmu og afa á Skaganum og tengdó og mömmu ásamt fleirum. Eftir afmælið buðum við tengdó í grillaða hreindýrasteik heima hjá þeim og einnig buðum við Heiðu og Alex. Eftir matinn lágu allir á meltunni og við það að springa út.
Össi fór til Lilju í dag og fór á hestbak og fékk hann Grádögg og Musku undir botníuna. Hann skein eins og sól í heiði þegar hann kom heim. Ég hefði alveg viljað fara líka en komst ekki þar sem ég fór í smávægilega aðgerð í gær og var ekki alveg að treysta mér í hossinginn sem fylgir reiðtúrum. Enda er heldur ekki ráðlegt að vera að einhverju svona ef maður á að vera heima og hvíla sig eftir aðgerðina. Ég fer bara næst.
Börnin eru enn í sveitinni hjá pabba sínum og Signý. Þar er sauðburður á fullu og mér skilst á Magnúsi að það sé rosalega gaman hjá þeim. Ég heyrði í þeim í bakgrunninum og þau virtust skemmta sér frábærlega sem er bara æðislegt. Þau koma svo heim núna á sunnudaginn og það verður rosalega gaman að heyra allar sögurnar sem þau hafa að segja.
Við erum búin að fá eitt (slysa)folald til við bótar og það var hestur undan Gjálp og Prins frá Höskuldsstöðum. Ekki veit ég alveg með lit en hugsanlega verður hann jarpur eða mó/bleikálóttur. Þetta folald átti aldrei að koma undir og núna ætti merin að vera fulltaminn ef ekki hefði verið fyrir þetta slys. En jæja slysin gera ekki boð á undan sér
Jæja þetta verður að duga í bili. Þangað til næst.....
12.05
Nóg að lesa.....
Nú ætla ég að bæta inn fréttum sem bæði gleymdist að setja inn við síðustu blogg-fæsrlu og nýjar.
Þann 1. maí fórum við með Alexöndur Dögg, Björn Elvar og Stefaníu Dúfu ásamt mömmu og Kollu frænku á Sólheima í Grímsnesi að sjá Dýrin í Hálsaskógi. Mikið rosalega var gaman og börnin voru alsæl. Þau voru nú samt svolítið hissa því það voru þrír Mikki refur og margt af hinum dýrunum voru einnig fleiri en eitt. Þau sátu eins og myndastyttur og sungu með í þeim lögum sem þau kunnu, sérstaklega þó Björn Elvar. Hápunkturinn var þó þegar þau fengu að sitja á mynd með Mikka ref sem Kolla frænka tók. Ég á eftir að nálgast myndina hjá henni og skutla henni hér inn.
Núna um hvítasunnu-helgina fórum við norður með Björn Elvar og Stefaníu Dúfu í sveitina til pabba og Signý á Syðra-Hóli. Knútur afi fékk far með okkur norður og einnig hann Valdi litli. Stefanía Dúfa var ekki alveg með nafnið hans afa á hreinu og kallaði hann Plútó afa. Bara gaman af því.
Þegar við vorum að leggja af stað norður ákvað viðgerðin á rúðuþurrkunni að klikka svo það var byrjað á því að gera við og tók það hálftíma. Þá var loks lagt af stað að sækja Valda, afa og svo hestakerruna og haldið af stað út úr bænum. Þegar við vorum rétt ókomin í Víðigerði í V-Hún bilaði rúðuþurrkan aftur svo við stoppuðum til að gera við hana aftur...... Viðgerðin tók tæpan klukkutíma og svo var haldið af stað. Við byrjuðum á því að keyra afa heim í Hnitbjörg og svo fórum við með börnin á Syðra-Hól og svo fórum við og Valdi á Njálsstaði. Þá var klukkan orðin svo margt og farið að dimma svo við kíktum ekkert á hrossin.
Þegar við loks vöknuðum á hádegi næsta dags fórum við inn á Blönduós með pakka fyrir tengdapápa og keyptum RainEx á bílinn. Á leiðinni heim í sveitina stoppuðum við á Ármótatúninu til að kíkja á folaldið okkar til að reyna að kyngreyna það. Viti menn það tókst og folaldið reyndist vera meri eins og pabbi hélt. Þegar við vorum komin í sveitina aftur sóttum folaldsmerarnar niður á Ármótatún með pabba og Signý. Pabbi og Signý fóru á hrossum og við fórum á bíl til að vera í fyrirstöðu á veginum. Þegar búið var að taka DNA og örmerkja það sem þurfti og taka Prúð úr merunum var farið með folaldsmerarnar aftur fram á Ármótatún og nú fór ég með á hestbaki og fékk að fara á djásnið hans pabba, hana Kommu, mikið rosalega er hún skemmtilegt hross. Þegar heim var komið frá þessu verki fóru ég og Össi að kíkja á Fjarka okkar, hann verður fallegri og fallegri með hverju árinu þó svo ég segi sjálf frá, ég veit að ég er hlutdræg. Eftir kvöldmat var fátt gert annað en að slappa af eftir góðan dag.
Á sunnudagsmorgninum fórum við á hestbak og riðum upp í land með pabba, Diddu og Signý. Bleytan sem er uppi í landi núna er alveg rosaleg. Ég var á Kommu svo það breytti ekki öllu fyrir mig þar sem hún flýtur yfir nánast því hvað sem er, hún fer það sem önnur hross fara ekki. Ég var fyrir framan hin í hópnum og þegar ég leit við sá ég að Didda var fyrir aftan mig á Dögun og bað hana um að elta mig ekki þar sem ég væri á flotholtinu hehehehe..... Þegar heim var komið var tími fyrir mig og Össa að týna saman dótið okkar og ferðbúast. Þegar búið var að setja Prúð og Árstíð á kerruna var ákveðið að við myndum vera í fyrirstöðu á pípuhliðinu þar sem að útigangurinn var settur í annað hólf. Við fórum og opnuðum hliðið á hólfinu og parkeruðum bílnum á pípuhliðinu. Stóðið kom á fljúgandi siglingu og áttum við von á að allt færi til fjandans en svo fór ekki. Þegar við vorum svo búin að kveðja liðið héldum við suður í Kjós, nánar tiltekið að Meðalfelli. Þar fer Prúð undir Sæson, gaman að sjá hvað kemur út úr því. Á Meðalfelli tókum við svo hryssu fyrir Lilju í bæinn og settum hana inn í hesthús fyrir Lilju. Við vorum svo loks komin heim um níuleitið og fórum strax í afslappelsið.
Í dag fórum við svo austurfyrir fjall og hjálpuðum Lilju að skipta stóðinu og koma á sinn stað og kíkja á girðingarnar og gera við þar sem þurfti. Einnig var Sparta henna Lilju sett á kerru þar sem hún á að fara að Meðalfelli undir Sæsoninn líka. Eftir góðan dag í góðra vina hópi var haldið í bæinn.
Jæja ég held að ég hafi ekki gleymt neinu mikilvægu svo bless í bili.
02.05
Myndir, jæja ég er búin að setja inn myndir af folaldinu sem við fengum síðasta vetrardag ársins og heitir hún Árstíð.
Held að við þurfum ekkiað bíða lengi eftir næsta folaldi en ég held að það verði undan Líf og Glúm frá Stóra Ási
Annars er það að frétta að ég komst loksins á hestbak í vetur an ég var í fíi í dag og Lilja var búin að bjóða mér á hestbak fyrr í vetur sem ég ákvað að þyggja núna fyrst ég var í fríi en það var náttúrulega æðislegt veður í dag og ég fékk góð hross undir rassinn.
Fékk fyrst að prufa jarpa hryssu sem er til sölu virkilega skemmtileg hryssa lítil, lipur og viljug sá sem kaupir hana verður ekki svikin þar væri alveg til í að kaupa hana sjálfur en maður á víst nóg af þessu, svo fór ég á stóran og myndalegan hest undan Roða frá Múla viljugur og hörkuduglegur , Svo var það rúsínan í pylsu(pulsu)endanum ég fékk að prufa DJÁSNIÐ hans Bigga hana Grádögg rosalega skemmtileg hryssa viljug og rosalega rúm (vinnur alveg fyrir matnum sínum og gott betur ) en svo þegar við Lilja vorum að koma aftur inn í Gust þegar ég var á Grádögg skeða frekar leiðinlegt atvik en Lilja var á tryppinu henni Öld frá Meðalfelli undan Þorvar frá Hólum og Ætt frá Stóra-Hofi. En þegar við vorum að koma inn í Gust var eins og Hún ( Öld ) yrði skyndilega hölt bara einhver 2-3 skref svo eins og hún væri í lagi svo vorum við að feti niður brekkuna í Gust þá kom þetta aftur svo við stoppuðum og ég lifti upp afturfætinum sem hún var hölt á og viti menn þar stóð nagli útúr hófnum á henni við vorum stutt frá húsinu hennar Lilju svo við teymdum þangað og ætluðum að draga naglan út ég hélt að þetta væri bara smá saumur ca 1" en svo dró Lilja hann úr á meðan ég hélt fætinum en hún dró út 2" haugriðgaðan saum úr hófnum á henni og blóði gusaðist út. Svo Lilja hringdi í Björgvin en hann var fyrir austan en sagði henni að fara niður eftir og ná í grisju og umbúðir og búa um þetta svo kæmi hann að kíkja á þetta.
Svo þurfti ég að fara að ná í krakkana í leikskólan og Dódó í vinnuna.
svona var nú dagurinn minn viðburðaríkur.
P.s. Veit að það vantar c.a. 10-15 punkta er ekki mikið fyrir að setja þá inn :D
23.04
Fyrsta folald ársins komið
Jæja fyrsta folaldið er komi en hann Stebbi hringdi áðan og sagði að Prúð væri köstuð hann hélt að að væri jarpt en var ekki viss um hvort það væri skjótt og kyn. Fáum að vita meira í kvöld uppfæri ykkur þá.
Jæja fengu fréttir að norðan áðan en Stebbi hélt að þetta væri dökkjörp eða brún hryssa en hún er undan Þrist fá Feti og Prúð.
09.04
Loksins bloggað
Jæja getur verið að það líða langt á milli “blogg-anna” hjá okkur!!!!!
En svona er þetta bara, ég er búin að vera svo slæm í höndunum á ekki auðvelt með að sitja við tölvuna og hamra á lyklaborðið. Ég ákvað samt að reyna núna og sjá hvernig gengi....
Björn Elvar og Stefanía Dúfa fóru norður í sveitina þann 14. mars og voru hjá pabba sínum og Signý yfir páskana. Þau skemmtu sér vel í sveitinni eins og vanalega. Það eru forréttindi fyrir þau að komast í sveitina við og við.
Við vorum ekki viss hvað við ættum að gera um páskana en það endaði þannig að við fórum líka norður eftir mikið suð í pabba og Diddu. Þar sem ég var að vinna á Skírdag fórum við ekki fyrr en á Föstudaginn langa. Við fórum og kíktum á hrossin og tókum fullt af myndum sem á eftir að setja inn. Við eyddum meiri hlutanum af föstudeginum innan um hrossin og í hesthúsinu við skítmokstur og gjafir, oohhhh hvað ég sakna þess að geta ekki mokað út og farið á hestbak hér í bænum.
Laugardagurinn var “stór dagur” hjá pabba og Diddu þar sem þau tóku upp á því að gifta sig. Til hamingju með giftinguna.
Pabbi, Didda, Knútur afi, mamma Diddu og Dóri bróðir voru þau einu sem fóru í kirkjuna. Þau giftu sig í Þingeyrarkirkju “í kyrrþey”. Við hin sem vorum heima á meðan athöfnin fór fram sáum um að gera allt klárt fyrir veisluna. Dóri og Magga voru með sína grislinga, Maja og Árni með sína grislinga, við með okkar grislinga, Árni Max og fjölskylda, Dabba og Kiddi, Alli og þau sem fóru í kirkjuna auðvitað. Dabba (dóttir Diddu) og Kiddi komu Diddu á óvart með því að koma þar sem að þau flugu frá Indlandi til þess að ná að vera með þeim á þessum degi. Didda átti ekki von á þeim heim fyrr en á sunnudeginum þannig að þetta var fullkomin “gjöf” ef það má orða það þannig.
Á laugardagskvöldið fóru pabbi og Didda á Gauksmýri og eyddu brúðkaupsnóttinni þar.
Á sunnudeginum var svo hádegismatur hjá pabba og Diddu. Eftir matinn fórum við og Dóri, Magga og grislingar í sumarbústaðinn til tengdó í kvöldmat. Við vildum reyna að keyra yfir Grjóthálsinn en hættum við eftir fyrsta skafl. Snjórinn var of blautur, mjúkur og mikill til að reyna þetta á einum bíl. Ég borðaði að vísu ekki mikið þar sem ég var með svo mikið ofnæmi eftir hádegismatinn hjá pabba og Diddu. Enda var sú ákvörðum tekin að nú læt ég reyktan mat eiga sig “púhú”.
Ég og tengdamamma sátum og spjölluðum langt frameftir nóttu og skemmtum okkur konunglega.
Á mánudeginum ókum við svo í Staðarskála á móti Magnúsi að sækja börnin og héldum svo heim í borgina.
Þriðjudagurinn 25 apríl var stór dagur hjá Stefaníu Dúfu. Hún hætti að nota bleyju og snuð. Hún er búin að vera án bleyjunnar núna í tvær vikur og gengur bara rosalega vel og í nótt svaf hún ekki með bleyju og ekkert pissu-slys. Flott hjá henni. Hún hefur heldur ekki beðið um að fá snuðið sitt og virðist því bara vera sátt við þetta allt saman.
Stefanía Dúfa varð þriggja ára núna 2. apríl “til hamingju með afmælið”. Við héldum smá afmælisveislu fyrir hana heima hjá tengdó. Ömmur og afar komu og Dóri, Magga og grislingar.
Um helgina ákvað ég að taka baðherbergið í gegn og lífga aðeins upp á það og ég held bara að það hafi tekist. Ég málaði einn vegginn koparrauðan og næstefstu flísaröðina á hinum veggjum einnig koparrauðar. Fór svo í IKEA og keypti svona smotterí til að fínisera ögn meir. Nú má segja að baðherbergið sé kósý. En ég á samt eftir að gera ögn meir en það kemur seinna.
Össi og Heiða fóru austur til Rikka og Siggu á sunnudaginn. Heiða að ganga frá sölunni á Hringver og Össi að fá lánaðan graðtitt til að vera hjá okkur í sumar.
Börnin eru að fara í sveitina á eftir og hlakka þau mikið til. Þeim langar mest til að gá hvort að það séu komin einhver lömb.
27.02
Úpps allt of lang um liðið hehehehe !!!!!
Alltaf líður allt of langt á milli blogg-anna”hehehehe”!!!!!!!
Það hefur svo sem ekki mikið gerst hjá okkur frá síðasta bloggi en þó eitthvað sem ég mun reyna að koma hér niður í rituðu máli.
Börnin eru búin að fara tvisvar norður til pabba síns síðan ég blogg-aði síðast og voru bara að koma heim núna á sunnudaginn síðasta eftir rúmlega viku dvöl hjá pabba og Signý.
Ég er loksins hætt hjá IKEA ekki að það hafi verið vont að vinna þar en launin voru ekki upp á marga fiska. Ég er byrjuð að vinna hjá Egilsson og er bara að fíla það vel. Það er góður húmor og góður andi þarna og hærrasett fólk er ekki endilega bundið við að vera á skrifstofunni allan daginn, heldur kemur einnig niður á gólf og vinnur með okkur “maurunum” hehehehe. Mér líkar þessi vinna vel og líka fólkið sem ég vinn með.
Jæja í síðustu norðurferð fórum við í hagann og litum á hrossin okkar. Vofa var í þvílíku frekjukasti þarna og lét eins og hún væri höfuð stóðsins. Hún slóst við öll hrossin sem voru fyrir henni. Okkur datt nú bara í hug að hún væri að ganga því við höfum aldrei séð hana í þessum ham eins og hún var í. Hún hefur alltaf verið svona meira til hliðar og ekki viljað tala við okkur tvífætlingana en núna var eins og hún væri með heimsyfirráð. Bara gaman af þessu.
Össi fór og kíkti á graddann okkar hann Fjarka og klippti á honum hófana sem er svo sem ekkert merkilegt nema fyrir það að hann var óbundinn úti í hólfi og stóð kyrr á meðan Össi var að klippa hann. Þetta kallast að vera geðgott á mínum mælikvarða.
Við skoðuðum líka folalda krílin. Við tókum eftir því að hárin á þeim sem voru rökuð vaxa mis hratt. Þau hafa vaxið langmest á Lífsgjöf Grunsdótturinni okkar og langminnst á Jóker Gosassyninum okkar hann er nánast snöggur ennþá þar sem hann var rakaður. Það kom mér á óvart hvað hárin vaxa mis hratt á þeim því þau eru jú á sömu gjöfinni og eru í sama húsinu.
Alexandra Dögg var rosaánæg að fá okkur norður og ekki þótti henni það verra að Valdi kom með okkur í sveitina og voru þau dugleg að leika sér og hjálpa til í húsunum.
Við fórum og sóttum svo krílin á Syðra-Hól um eittleitið á sunnudeginum og brunuðum á Blönduós og kíktum á afa. Hann ætlaði að lána mér bók en sennilega er hún hjá Hauk frænda, þannig að ég fæ hana bara lánaða hjá honum. Eftir stoppið hjá afa brunuðum við upp á skipaskaga til mömmu í kvöldmat. Hún var rosaánægð að sjá krílin og Valda. Eftir stoppið hjá mömmu brunuðum við í borgina, skutluðum Valda heim og héldum svo heim í kotið okkar. Börnin voru orðin frekar lúin þegar heim var komið og voru fljót að hátta sig og koma sér í rúmið. Ég var varla byrjuð að lesa fyrir þau þegar þau voru sofnuð. Svo á mánudeginum byrjaði aftur þessi venjulega vika vinna, leikskóli, skóli og þess háttar.
Nú er búið að selja Vörð móvinskjótta graðhestinn hans pabba.... Hann er á leið til Danaveldis. Hann er kominn til Gunnars og Kristbjargar og fer út einhvern tímann á næstu dögum.
Jæja nú ætla ég að hætta þessum skrifum í bili svo ég segi eins og Tumi Tígur
B-Í-B þangað til næst.
15.01
Myndir
Setti inn myndir frá jólunum
14.01
Sælt veri fólkið sem kíkir hér inn :)
Jæja ætli það sé ekki kominn tími á að skrifa eitthvað hér inn þar sem ég skrifaði síðast 9. jan. Það hefur svo sem ekki mikið verið að gerast þessa síðustu daga hjá okkur en þó eitthvað.
Í gær 13. jan var haldið frænkumót þar sem við sonardætur Dódó ömmu og Knúts afa ákváðum að hittast og gera okkur smá dagamun. Við hittumst heima hjá Arndísi og Árna og því miður var ekki hundraðprósent mæting. Það vantaði Signý og Guðrúnu en Chona konan hans Hauks frænda kom og var með okkur. Við ákváðum að við myndum hittast skömmu eftir jarðarförina hennar ömmu en hittumst þó ekki fyrr en núna í janúar um það bil ári seinna.
Það var mikið skrafað og við höfðum um margt að tala. Ég og Heiða komumst meira að segja að því að við erum að fara að vinna saman hjá Egilsson. Heiða byrjaði að vinna hjá Egilsson í október á síðasta ári en ég er að fara byrja þar í næstu viku. Áður en við frænkurnar héldum heim var ákveðið að halda annað frænkumót í maí og verður það haldið heima hjá Heiðu sem er bara frábært.
Ég, Össi og börn fórum svo í pulsupartý til Möggu, Dóra og barna. Börnunum þótti ekki leiðinlegt að hittast og leika sér saman, það er alltaf gaman að skoða nýtt dót sem aðrir eiga. Hrannar Snær hafði þó mestan áhuga á Sóldögg greyinu sem var á hröðum flótta allt kvöldið þar sem hann er farinn að skríða.
Þegar við komum heim fannst mér Stefanía Dúfa öðruvísi en hún á að sér að vera svo mælirinn var tekinn upp og hún mæld og eins og mig grunaði var hún komin með hita. Þegar búið var að koma börnunum í ró sat ég yfir handavinnunni minni og Össi var að bardúsa í tölvunni.
Í dag 14. jan var ég heima með börnin. Ætlaði að fara með Björn Elvar á leikskólann en þar sem ég var ekkert á hraðferð leifði ég þeim að klæða sig í rólegheitunum og vakna almennilega. Ég ákvað svo að mæla Stefaníu Dúfu áður en haldið yrði með Björn Elvar á leikskólann. Hann spurði hvort hann mætti líka mæla sig sem hann fékk og var eins gott að hann gerði þar sem hann var kominn með frekar háann hita. Ég fór með þau á heilsugæsluna og lét líta á þau og læknirinn sagði að þau væru með veirusýkingu sem væri að ganga núna en ætti að taka fljótt af. Þannig að nú er bara að vona að þetta sé svona sólahringspest.
Eftir vinnu hjá Össa í dag byrjaði hann í kvöldskólanum, fyrsti skóladagurinn á þessari önn. Ég á lítið eftir að sjá hann það sem eftir er vetrar þar sem hann verður líklegast að vinna hjá Dóra bróðir um helgar og á föstudagskvöldum og hina dagana er kvöldskóli. En svona er þetta bara og þetta líður hjá þegar hann verður búinn með skólann og útskrifast.
Jæja nú ætla ég að snúa mér að handavinnunni minni og glápa á imbann það sem eftir er að kvöldi.
B-Í-B
09.01
Halló, halló !!! Gleðilegt nýtt ár og takk fyrir allt gamalt og gott
Nú er að byrja að blogga aftur eftir jólafrí og leti.
Föstudaginn 27. des brunuðum við norður í sveitina. Börnin fóru í jólafrí til Magnúsar og Signý. Við eyddum jólunum á Njálsstöðum ásamt Alexöndru hjá pabba og Diddu.
Við gerðum ekki mikið daginn sem við fórum norður annað en að kíkja niður í hesthús á graðhestana og graðtittina tvo sem eru úti á túni.
Á laugardeginum 22. des sóttum við stóðið upp á tún og sorteruðum folöldin frá, alls sjö stykki, og settum þau inn. Einnig tókum við frá Heru, Gjálp og settum inn á tún hjá folaldsmerunum, sem búið var að sortera frá, og rauða meri sem að Signý systir á en hún var með einhverja sýkingu í augunum. Stóðinu var svo aftur sleppt upp á tún. Þegar við vorum búin að koma múlum á öll folöldin og leifa þeim aðeins að skoða sig um í hesthúsinu fórum við heim í bæ og sóttum klippur. Við byrjuðum á því að raka undan faxinu á Rektor, Skutli, Verði og Flipa svona til þess að fá aðeins tilfinningu fyrir vélinni áður er ráðist yrði á fölöldin. Við rökuðum fjögur og hálft folald og vá hvað þeim fannst þetta gott ég hefði aldrei trúað því. Það var ekki nema eitt folald sem að stóð ekki kyrrt og það var hann Jesú, sennilega vegna þess að klippurnar voru farnar að bíta frekar illa svo að við hættum bara og ákváðum að reyna fá brýningu á kömbunum áður en áfram yrði haldið. Þegar við vorum búin að gefa og ganga frá í hesthúsunum heldum við heim í bæ.
Á sunnudeginum 23. des fórum við inn á Blönduós og Alli brýndi fyrir okkur kambana, þegar heim var fórum við í hesthúsin og héldum áfram að raka. Því miður þá fannst mér brýningin ekki nógu góð því að ekki löguðust kambarnir mikið þannig að við kláruðum bara að raka restina af Jesú og létum það gott heita. Þannig að það eru aðeins fimm rökuð folöld og tvö órökuð en það verður bara gaman að fylgjast með því hvor hópurinn fóðrist og þrífist betur.
Á mánudeginum 24. des (aðfangadag) var dagur afslöppunar og ofáts og jólagjafa fyrir utan það að Össi og pabbi fóru í aðfangadagsreiðtúr ég hefði alveg viljað fara með en ég og Alexandra fórum að dreifa jólakortum á Ósnum og í sveitinni. Knútur afi kom og borðaði með okkur. Eftir allt pakkaflóðið var bara kúrt í sófanum og horft á dvd.
Á þriðjudeginum 25. des var stóðið sótt einu sinni enn til að sækja nokkrar tamningarmerar og sortera afganginn af folaldsmerunum úr og koma þeim á gjöf heim við hesthús. Ekki vildi betur til en þegar sleppa átti afganginum af stóðinu aftur upp á tún þá ruddist stóðið út um réttina og Nökkvi fékk keðjulás um annan afturfótinn og var fastur í réttarkeðjunni. Réttin brotnaði smá við átökin hjá Nökkva og pabbi datt þegar Nökkvi reyndi að hlaupa aftur inn í rétt og danglaði á keðjunni sem var föst við réttina og Nökkva. Ekki mátti nú miklu muna að klárinn næði að sparka í karlinn þegar hann reyndi að losa sig úr þessum fjötrum. Sem betur fer þá slasaðist hvorugur mikið það kom smá gat á legginn á Nökkva og hann bólgnaði smá og gamli maðurinn var marinn og stirður í skrokknum, meir var það nú ekki sem betur fer.
Á miðvikudeginum 26. des hringdi Viddi og bað okkur um að aka á móti sér með Alexöndru. Viddi og Auður voru á leiðinni í bæinn eftir jól á Magnússkógum. Við hittum þau hjá Gauksmýri. Þegar við vorum komin heim horfðum við á dvd og svo var farið í húsin og verkin kláruð og svo var horft á meira dvd um kvöldið.
Á fimmtudeginum 27. des var ekki gert mikið nema hesthúsverk og horft á meira dvd
Á föstudeginum 28. des var ekki gert mikið nema hesthúsverk og horft á meira dvd mjög viðburðarríkt líf hjá okkur um jólin hahaha.
Á laugardeginum 29. des fóru pabbi og Didda á Blönduós að keppa í Bridge á Þorsteinsmóti sem haldið er árlega á Blönduósi. Þegar ég Össi og Valdi vorum á leiðinni í hesthúsin hringdi pabbi og bað mig um að koma og vera mótstjóra í smástund þar sem að mótstjórinn sem var þurfti að skreppa frá í nokkra tíma. Mikið rosalega er gaman að vera mótstjóri hhhmmmmm, svona sérstaklega þegar maður veit ekki mikið um það sem maður á að gera. En ég fékk alla veganna nóga hreyfingu við það að hlaupa með spil á milli spila-para. Náði meira segja að ganga af mér jólin við þetta hahaha. Þegar ég var búin að reyna mótstjóra starfið fór ég heim og þá voru Össi og Valdi að klára seinni verkin í hesthúsunum og svo höfðum við það bara notalegt fyrir framan imbann. Pabbi hringdi svo í okkur og bað okkur um að koma og sækja sig og Diddu á Ósinn þar sem að hvorugt þeirra var í ökuhæfu ástandi. Þegar við lögðum af stað var farið að blása frekar hressilega og eiginlega bara gott betur en það.
Á sunnudeginum 30. des var enn töluvert mikið hvasst og eiginlega bara fárviðri. Við sátum öll uppi í stofu og vorum að horfa á eitthvað í imbanum þegar ég tók eftir því að það blakti eitthvað við stofugluggann hhhmmmm. Ég leit út um gluggann til að kanna þetta og sá þá að vírinn sem er notaður til að stífa loftnetið af var byrjaður að losna, eiginlega svolítið mikið eða þrír vírar af fjórum. Ekki gott. Össi og pabbi fóru út til að laga þetta og mér skildist á þeim að ekki mátti muna miklu að Össi fyki á rafmagnsgirðinguna sem er við hlaðið þegar hann gekk fyrir hornið á húsinu. Pabba fannst þetta frekar fyndið og ákvað að passa sig þegar hann færi fyrir hornið en hann átti sjálfur erfitt með að halda sér á fótunum. Þannig að það var geðveikt rok og enn meira í hviðum. Á tímabili var mér hætta að standa á sama þegar ég sat inni í stofu því mér fannst allt húsið nötra í þessu brjálaða veðri.
Á mánudeginum 31. des fórum við snemma á fætur til að sækja börnin á Syðra-Hól og halda í bæinn. Við vorum kominn til Reykjavíkur um hádegi og þá var hafist handa við að gera klárt fyrir kvöldið þar sem að Sigurjón og kærastan voru að koma í áramótamat hjá okkur. Eftir velheppnaða áramóta hreindýrasteik var haldið á Seltjarnarnesið til Allý og Ella í fjölskyldu-hitting sem er árlegur viðburður í fjölskyldunni hans Össa. Þar var margt um manninn og börnin og mikið um að vera. Klukkan tólf ruku allir sem vildu út að sprengja eða til að horfa á sprengjur. Björn Elvar og Stefanía Dúfa vildu ólm fara út en voru mjög fljót að forða sér inn aftur þar sem að hávaðinn var svo mikill og rokið líka. Þegar allir voru búnir að óska öllum Gleðilegs nýs árs héldum við heim með börnin og fórum bara að sofa enda orðin þreytt eftir aksturinn að norðan og hasarinn við tiltektina áður en gestirnir komu og áramótaveisluna á Nesinu.
Á þriðjudeginum 1. jan vorum við bara heima með krökkunum og þau dunduðu sér alsæl með allt nýja dótið sem þau fengu í jólagjöf.
Á miðvikudeginum 2. jan kom Alexandra heim frá Vidda og Auði Björn Elvar og Stefanía Dúfa voru alsæl að fá hana heim, alla veganna máttum við varla sinna þeim því Alexandra átti að hugsa um þau nánast því í einu og öllu. Ef að við buðumst til að hjálpa þeim við eitthvað þá kom bara NEI Alexandra á að gera þetta EKKI þið. Ég gat nú ekki séð að Alexöndu leiddist það mikið að fá að hugsa um þau og vera miðpunkturinn hjá þeim.
Jæja þegar hér er komið við sögu þá er lífið fariðað ganga sinn vana gang eftir jólafrí og vinna byrjuð og allflest komið í fastar skorður. Alexandra var hjá okkur frá á þrettándann, þá fór hún heim í sveitina til afa og Diddu. Björn Elvar og Stefanía Dúfa voru nú ekkert sérstaklega hrifin af því að hún væri að fara því nú væri engin Alexandra til að leika við þau og hlaupa eftir dyntunum í þeim.
Jæja ég held að það sé komið nóg í bili ég verð að hafa eitthvað til að segja næstu daga þar sem ég ætla að reyna að koma með eitthvað á hverjum degi eins og ég var byrjuð á að gera fyrir jólafrí.
B-Í-B
Til baka